Text Size

Χρησιμές Συμβουλές

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Η σκολίωση είναι η παραμόρφωση της Σπονδυλικής Στήλης η οποία χαρακτηρίζεται από πλάγια κλίση και στην περίπτωση της οργανικής σκολίωσης και από στροφή των σπονδύλων.

Χαρακτηρίζεται σαν αριστερή ή δεξιά ανάλογα με τη φορά του κυρτού τμήματος του κυρτώματος και θωρακική, θωρακοοσφυική ή οσφυική σύμφωνα με την περιοχή η οποία πάσχει.

Διακρίνεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Στη λειτουργική σκολίωση η οποία ονομάζεται και δευτεροπαθής και στην οργανική σκολίωση που είναι και η περισσότερο συνηθισμένη.

Η λειτουργική μπορεί να διορθωθεί προσωρινά από το γιατρό ή τον ίδιο τον ασθενή π.χ. κατά τον ακτινολογικό έλεγχο και οφείλεται σε προβλήματα όπως η ανισοσκελία, η πίεση νευρικής ρίζας στην περιοχή της μέσης σε περίπτωση δισκοπάθειας , η κακή στάση κτλ. Όταν το πρωταρχικό αίτιο λείψει η παραμόρφωση αυτή διορθώνεται.

Στο μεγαλύτερο ποσοστό η σκολίωση είναι οργανική με μη διορθώσιμο κύρτωμα ή κυρτώματα και μάλιστα σε ένα ποσοστό ίσο με 80 % δεν βρίσκεται κάποιο αίτιο όπως συγγενές, νευρομϋικό κτλ. Στην περίπτωση αυτή η παραμόρφωση χαρακτηρίζεται σαν ιδιοπαθής.

Δεν είναι γνωστά τα αίτια της ιδιοπαθούς σκολίωσης για την οποία ενοχοποιούνται πιθανόν γενετικοί παράγοντες –κληρονομικότητα αλλά και ορμονικά αίτια όπως διαταραχές της μελατονίνης. Η σχολική τσάντα και ιδιαίτερα η βαρειά αν και επηρεάζει τη γενική στάση και μπορεί να προκαλεί ενοχλήσεις στα παιδιά, εντούτοις δεν προκαλεί σκολίωση ούτε φαίνεται να επηρεάζει την εξέλιξη της.

Η ιδιοπαθής σκολίωση διακρίνεται σε βρεφική (0-3 έτη), παιδική (4-10 έτη) και εφηβική (10-13 έτη).

Η βρεφική είναι σπάνια και συνοδεύεται συχνά από άλλες συγγενείς παραμορφώσεις.

Η παιδική σκολίωση αφορά περίπου το 20 % των συνολικών παραμορφώσεων παρουσιάζεται συχνότερα στα κορίτσια και τις περισσότερες φορές τα κυρτώματα είναι στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και με δεξιά φορά. Λιγότερο συχνά είναι τα διπλά κυρτώματα (θωρακικό και οσφυικό) και τα θωρακοοσφυικά.

Η εφηβική είναι άγνωστης αιτιολογίας και στα μικρά κάτω των 10ο είναι το ίδιο συχνή τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια. Σε μεγάλα όμως κυρτώματα είναι πιο συχνή στα κορίτσια.

Κατά την ενήλικο ζωή η πιθανότητα επιδείνωσης είναι πολύ μικρή και αφορά κυρίως τα κυρτώματα μεγαλου βαθμού.

Η σκολίωση διαπιστώνεται κλινικά με την επισκόπηση ή με τη βοήθεια οργάνων όπως το σκολιόμετρο, αλλά επιβεβαιώνεται με τον ακτινολογικό έλεγχο.

Η σκολίωση κατά κανόνα είναι ασυμπτωματική. Δεν προκαλεί πόνο στις συνηθισμένες περιπτώσεις ούτε περιορισμό των κινήσεων όταν δεν ξεπερνούν τις 300. Σε πολύ μεγάλα όμως κυρτώματα άνω των 800 επηρεάζεται τόσο η αναπνευστική όσο και η καρδιαγγειακή λειτουργία. Η σκολίωση επίσης δε φαίνεται να επηρεάζει δυσμενώς της εγγυμοσύνη αν και είναι δυνατό σε σκελετικά ανώριμους εγκύους να προκληθεί μικρή επιδείνωση του κυρτώματος.

Η θεραπεία είναι κατά κανόνα συντηρητική. Τα μικρά κυρτώματα κάτω από 200 δε χρειάζονται κάποια θεραπεία όπως κηδεμόνες. Η φυσικοθεραπεία δε φαίνεται να προσφέρει κάποια ιδιαίτερη βελτίωση στην πρόγνωση της σκολίωσης Ενθαρρύνονται όμως οι ασκήσεις που διατηρούν την κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης, οι ασκήσεις κοιλιακών και ραχιαίων μυών καθώς και οι διατάσεις της ράχης του παιδιού και οι οποίες μπορούν να γίνουν από το ίδιο το παιδί. Η κολύμβηση επίσης είναι πολύ καλή άσκηση.

Τα παιδιά με παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης πρέπει να παρακολουθούνται με τακτικό ακτινολογικό έλεγχο ανά 6 έως 12 μήνες για την παρακολούθηση της εξέλιξης του κυρτώματος ή των κυρτωμάτων.

Η πρόγνωση είναι χειρότερη όσο μικρότερη είναι η ηλικία έναρξης, στα κορίτσια σε σχέση με τα αγόρια και όσο μεγαλύτερος χρόνος υπολλείπεται για την ολοκλήρωση της σκελετικής ανάπτυξης. Επίσης οι αριστερές θωρακικές σκολιώσεις και η ελάττωση της φυσιολογικής θωρακικής κύφωσης χρήζουν προσοχής ενώ οι οσφυικές σκολιώσεις έχουν καλύτερη πρόγνωση.

Ανάλογα με το βαθμό της παραμόρφωσης και αν διαπιστωθεί ταχεία αύξηση της και για κυρτώματα 20-400 εφαρμόζονται ειδικοί νάρθηκες-μηχανήματα σαν γενικός κανόνας. Αν και οι σύγχρονοι κηδεμόνες είναι μικρού βάρους, φοριούνται κάτω από τα ρούχα και γίνονται γενικά αποδεκτοί από τα παιδιά, έχουν το μειονέκτημα ότι πρέπει να φοριούνται για πολλές ώρες (περί τις 20) κάθε μέρα και να αφαιρούνται μόνο για μπάνιο και ασκήσεις.

Χειρουργική θεραπεία απαιτείται μόνο σε σκολιώσεις μεγαλύτερες από 40-500 και ιδιαίτερα αν η σκολίωση είναι δύσκαμπτη και εξελίσσεται σε γρήγορο βαθμό. Είναι ιδιαίτερα απαιτητική τεχνικά και περιλαμβάνει τις σύγχρονες μεθόδος σπονδυλοδεσίας.

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

Η βαρειά σχολική τσάντα προκαλεί πόνους στη μέση και τη ράχη των παιδιών ιδιαίτερα σε παιδιά με κάποια προδιάθεση για εμφάνιση οσφυαλγίας. Για παράδειγμα σε παιδιά με υπολλειπόμενη ανάπτυξη μπορούν να εμφανιστούν πόνοι μυοσκελετικού τύπου, ήπιας ευτυχώς έντασης από καταπόνηση των μυοσυνδεσμικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης. Εκτός από την περιοχή της μέσης (οσφυαλγία) ενοχλήσεις μπορούν να υπάρχουν και στον αυχένα ή τη μέση των παιδιών.

Όσο βαρύτερη είναι η τσάντα του παιδιού και όσο περισσότερη ώρα την κουβαλάει στην πλάτη του, τόσο πιο συχνά εμφανίζονται οι πόνοι αυτοί.

Να σημειωθεί όμως ότι σύμφωνα με τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα η σχολική σάκα όσο βαρειά και να είναι δεν μπορεί να προκαλέσει σκελετικές παραμορφώσεις όπως σκολίωση ή να επιβαρύνει προυπάρχουσες παραμορφώσεις.

Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι το βάρος της σχολικής τσάντας είναι καλό να είναι μικρότερο από το 10 % του σωματικού βάρους του παιδιού και σε καμία περίπτωση μην υπερβαίνει το 15 %.

Η τσάντα να κρεμιέται και στους δύο ώμους και να έχει τόσο ενισχυμένα λουριά στους ώμους όσο και μία ζώνη γύρω από τη μέση ώστε να μην επιβαρύνονται από το βάρος μόνο οι ώμοι αλλά κάποιο από αυτό να μοιράζεται και στη μέση.

Τα βιβλία να είναι όσο το δυνατό ελαφρότερα, να μεταφέρονται μόνο τα απαραίτητα κάθε φορά από αυτά, και αν είναι δυνατόν, να μένουν κάποια από αυτά στο σχολείο. Τα σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα διδασκαλίας όπως τα CD, DVD κτλ μπορούν να βοηθήσουν στη σημαντική μείωση του βάρους της σχολικής τσάντας.

Επίσης τσάντες με ρόδες και από ελαφρύ υλικό ( πχ ύφασμα αντί για δέρμα) είναι χρήσιμες.

Σε κάθε περίπτωση επειδή στα παιδιά αναφερόμενα προβλήματα όπως η οσφυαλγία μπορεί να είναι αποτέλεσμα κάποιου σοβαρού -σπάνια ευτυχώς- αιτίου αν οι ενοχλήσεις είναι έντονες και επιμένουν για αρκετό χρονικό διάστημα, πρέπει να ζητείται η συμβουλή κάποιου ειδικού.

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

 

Ως νόσος του γραφείου χαρακτηρίζεται μια μεγάλη ομάδα παθολογικών καταστάσεων από το μυοσκελετικό σύστημα τα οποία είναι συχνά σε αυτούς που εργάζονται  πολλές ώρες  σε συνθήκες γραφείου.

 

Θεωρείται ότι οφείλονται σε κακώσεις από υπέρχρηση, δηλαδή από επαναλαμβανόμενες κινήσεις οι οποίες ξεπερνούν τα όρια αντοχής των ιστών.

 

Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις  με τις οποίες εφαρμόζονται στατικά φορτία μικρής έντασης αλλά με μεγάλη συχνότητα  και μάλιστα από κακές στασεις συντελούν σε μικροτραυματισμούς των ιστών και στην εμφάνιση των λεγόμενων κακώσεων από υπέρχρηση.

 

Αφορούν κυρίως τους τένοντες ή και τα έλυτρα τους (τενοντίτιδες, τενοντοελυτρίτιδες) αλλά λιγότερο συχνά και τους μυς, τα οστά και τις αρθρώσεις καθώς και τα περιφερικά νεύρα.

Οι παθολογικές αυτές καταστάσεις εντοπίζονται κυρίως στα άνω άκρα και στην αυχενική και την οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.

  

Συχνές είναι οι τενοντίτιδες στην περιοχή του καρπού αλλά και στην περιοχή του αγκώνα (επικονδυλίτιδες) καθώς και στην περιοχή του ώμου. Επίσης  οι  επαναλαμβανόμενες κινήσεις και η κακή στάση μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα από πίεση των περιφερικών νεύρων όπως του μέσου νεύρου οπότε εμφανίζεται το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, Ένα άλλο νεύρο το οποίο πάσχει συχνά σε άτομα που εργάζονται πολλές ώρες στο γραφείο είναι το ωλένιο νεύρο.

 

 

Για την πρόληψη της νόσου του γραφείου ιδιαίτερα σημασία έχει η όσο το δυνατόν περισσότερο εργονομική  οργάνωση του γραφείου. Η οργάνωση του εργασιακού περιβαλλοντος κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι κινήσεις μας να γίνονται με τη μικρότερη δυνατή  δαπάνη μυικής ενέργειας και κατά συνέπεια το μικρότερο δυνατό μυϊκό κάματο. Η  οθόνη του κομπιούτερ για παράδειγμα πρέπει βρίσκεται  στο ύψος των ματιών ώστε να αποφεύγεται η κυφωτική στάση η οποία προδιαθέτει στην εμφάνιση προβλημάτων από τη σπονδυλική στήλη.

  

Έχει υποστηριχθεί επίσης  ότι η συχνότητα εμφάνισης μυοσκελετικών προβλημάτων από τα χέρια είναι  μεγαλύτερη όσο περισσότερο χρησιμοποιεί κάποιος εργαζόμενος το ποντίκι κατά την εργασία του. Πράγματι αυτοί που δουλέυουν με το ποντίκι έχουν πιο συχνά  τενοντίτιδες και άλλα σχετικά προβλήματα από αυτούς που χρησιμοποιούν μόνο πληκτρολόγιο. Ένας γενικός προληπτικός  κανόνας είναι να αποφεύγουμε να εργαζόμαστε με τον καρπό σε κάμψη αφού η στάση αυτή αυξάνει τα φορτία που ασκούνταις στα χέρια. Αντίθετα οι καρποί πρέπει να είναι σε ουδέτερη θέση.

  

Το κάθισμα του γραφείου   έχει ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι ότι  πολλοί εργαζόμενοι περνούν περισσότερο από 75 % του χρόνου της εργασίας τους καθισμένοι σε  ένα όχι πάντοτε σωστά σχεδιασμένο κάθισμα και σε μια κακή στάση. Γενικά αυτό  πρέπει να έχει στήριγμα στην περιοχή της μέσης ώστε να διατηρεί τη φυσιολογική λόρδωση, καθώς επίσης πλάγιους βραχίονες στους οποίους  στηρίζονται τα άνω άκρα. Τα μπράτσα του καθίσματος μεταξή του βραχίονα και του πήχη να είναι περίπου 90 μοίρες.

  

 

Αν και  ο εργονομικός σχεδιασμός του εργασιακού χώρου είναι ιδιαίτερης σημασίας αλλά  και ορισμένα άλλα μέτρα όπως τα συχνά διαλλείματα όταν η εργασία μας είναι μονότονη και χαρακτηρίζεται από  επαναλαμβανόμενες κινήσεις , μπορεί να είναι ωφέλιμο μέτρο. Επίσης η εκτέλεση κάποιων απλών ασκήσεων διάτασης των μυών του κορμού και των χεριών είναι ωφέλιμες. Για τον κορμό συστήνονται οι εκτατικές κινήσεις.

 

 

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

           Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου  οφείλεται κυρίως στην συμπίεση της υποκλείδιας αρτηρίας  κατά την έξοδο της από το θώρακα και κατά  τη διαδρομή της μέχρι τη μασχάλη. Σπανιότερα τα συμτώματα μπορούν να οφείλονται σε συμπίεση του βραχιονίου πλέγματος σε αυτή την περιοχή. Εκδηλώνευται με διαλείποντα πόνο του άνω άκρου ο οποίος εντοπίζεται στην περιοχή της ωμικής ζώνης με επέκταση στην έσω επιφάνεια του άνω άκρου και την περιοχή κατανομής του ωλενίου νεύρου ενώ μπορεί να αντανακλά προς τον αυχένα και την περιοχή του αυτιού και του προσώπου (Νευρολογικής αιτιολογίας σύνδρομο θωρακικής εξόδου).  Μπορεί να οφείλεται σε παρουσία υπεράριθμης αυχενικής πλευράς ή υπερτροφικού πρόσθιου σκαληνού μυός.

             Ειδικές δοκιμασίες για τη διάγνωση του συνδρόμου είναι η δοκιμασία  Αdson κατά την οποία  ο κερκιδικός σφυγμός ψηλαφάται πριν και μετα την άρση του ώμου σε παγωγή, έκταση και έξω στροφή οπότε  η μείωση ή και εξάλειψη είναι ενδεικτικά σημεία της νόσου. Άλλες δοκιμασίες είναι επίσης η δοκιμασία του πλευροκλειδικού χώρουμε την οποία συμπλησιάζεται η πρώτη πλευρά προς την κλείδα με αποτέλεσμα να στενεύει ο χώρος μεταξύ τους. Ο εξεταζόμενος σε αυτή τη δοκιμασία είναι σε όρθοα στάση και μετά από βαθειά εισπνοή στέκεται σε στάση προσοχής , δηλαδή προτείνει το θώρακα και κατασπά τους ώμους. Η εξασθένιση ή και εξαφάνιση του κερκιδικού σφυγμού αποτελεί θετική δοκιμασία.

          Για τη διάγνωση του συνδρόμου απαραίτητος είναι ο ακτινολογικός έλεγχος ο οποίος θα αποκλείσει την παρουσία υπεράριθμης πλευράς ή σπανιότερα όγου Pancost, ενώ μπορεί να χρειαστεί και υπερηγογραφικός έλεγχος των αγγείων με Triplex και λιγότερο συνά αγγειογραφία. Ο ηλεκτρομυογραφικός έλεγχος αν και λιγότερο χρήσιμος μπορεί να παοκαλύψει σημεία πίεσης και εκτός από την περιοχή του βραχιονίου πλέγματος όπως σε πίεση στην  αύλακα του ωλενίου νεύρου ή στον καρπιαίο σωλήνα  (double crush syndrome). Διαφορική διάγνωση γίνεται από περιπτώσεις ωλένιας νευρίτιδας, αυχενικής μυελοπάθειας, παθήσεων του ώμου κτλ. Η θεραπεία είναι καταρχήν συντηρητική κυρίως με ασκήσεις  ενδυνάμωσης των μυών της ωμικής ζώνης και εκπαίδευση σωστήε στάσης και χαλάρωσης ενώ σε αποτυχία γίνεται χειρουργική  απελευθέρωση.

 

Συμβουλες - Χρησιμές Συμβουλές

 

Tο υπερπάτιο νεύρο εκπορεύεται από το άνω πρωτεύον στέλεχος του βραχιονίου πλέγματος (Α5, Α6) και διέχερται δια μέσου  του εγκαρσίου τρήματος της ωμοπλάτης. Νευρώνει τον υπερακάνθιο και τον υπακάνθιο μυ

 Μπορεί να τραυματιστεί από πίεση στην περιοχή του εγκαρσίου τρήματος ή  στην αύλακα μεταξύ του έξω χείλους της ωμοπλατιαίας άκανθας και της ωμογλήνης μετά από  κάταγμα ή γάγγλιο, από άμεση πλήξη ή από διάταση του νεύρου (ελκυσμό)  μετά από  μεταφορά μεγάλου βάρους.

Νευροπάθεια του υπερπλάτιου νεύρου μπορεί επίσης να οφείλεται σε  νευρίτιδα του βραχιονίου πλέγματος.

Κλινικά ο ασθενής παρουσιάζει   βαθύ διάχυτο άλγος στην περιοχή του ώμου με εντόπιση κυρίως στην οπίσθια-εξωτερική περιοχή, καθώς επίσης   αδυναμία εξωτερικής στροφής  και σπανιότερα της απαγωγής της άρθρωσης.

Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με τον Ηλεκτρομυογραφικό έλεγχο. Η Μαγνητική Τομογραφία βοηθάει επίσης στη διερεύνηση περιπτώσεων που οφείλονται σε πίεση του νεύρου από γάγγλια. Διαφοροδιάγνωση γίνεται κυρίως από τη ρήξη του τενοντίου πετάλου.

Η θεραπεία είναι αρχικά συντηρητική αλλά επί εμμονής των συμπτωμάτων σε παγίδευση του υπερπλάτιου νεύρου στο εγκάρσιο τρήμα απαιτείται χειρουργική αποσυμπίεση.

 

 

Page 4 of 10